Home Nieuws Wereldreis 2017 Nieuwsflits Mei Nieuwsflits 25 Mei Doom eiland

Nieuwsflits 25 Mei Doom eiland

Donderdag 25 mei 2017, DOOM eiland, SORONG, Indonesié, positie 0gr52.961 Zuid 131gr14.216 Oost

Hallo beste mensen, een kleine week geleden hier aangekomen bij DOOM eiland, 1.5 mijl zuid van Sorong.
Onderweg plannen gewijzigd omdat we op het laatste moment lazen dat we in Waisai, Raja Ampat géén diesel konden tanken, ÉN er een eilandje voor Sorong lag waar de Nederlanders een stempel hadden gedrukt, vooral de Shell mensen. Er zou een goede ankerplaats voor zijn en een man JOHN genaamd was zeer welwillend tegenover zeilers. Nou, dát klopt allemaal!
De eerste gelegenheid om weer diesel te tanken zou dan niet eerder zijn dan in AMBON, en DAT ging niet met al dat gemotor.


Maar eerst even terug naar Manokwari, waar ze ons nog een dag langer in 'gijzeling' hadden genomen, omdat ik het lef had een official naar z,n naam te vragen. Dat was een uitgesproken etterbak, hij riep stiekem ALLE autoriteiten op, Quarentine, Customs Immigration, die allemaal naar zijn gebouw kwamen met lijsten-vragen etc. Ik moest met Quarentine meekomen, maar Marianne bleef bij hem achter, anders hadden ze gewoon op een bepaalde tijd het gebouw afgesloten. Ik moest formulieren tekenen over gezondheid, medicamenten, werd ondervraagd alsof ik een ziekteverspreider was etc. Vriendelijk allemaal maar ik had er genoeg van.
Toen ze klaar waren in de auto en terug naar Marianne, waar iedereen zenuwachtig rondliep en naar huis wilde. Het was intussen over werktijd heen en ze hadden Marianne diverse keren gevraagd om te bellen naar mij, mooi NIET! Ze moesten dus blijven die hielenlikkers. Ik was er op een gegeven moment bij dat die eikel naar Immigratie belde en bijna op z,n knieén zakte van onderdanigheid, wat een slijmbal.
Nou ja, ze wilden van ons af en dus ging alles in een stroomversnelling, hier een handtekening, daar een stempel en...we konden gaan!
Pas de andere dag vertrokken en na 2 dagen zeilen én motoren aangekomen bij DOOM eiland.

En de volgende soap begon.
We wilden niks te maken hebben met al die slijmbakken en dus besloten we voor anker te gaan en de andere dag te tanken en dan wegwezen.
Mooi niet....'Sailing yacht Betty Boop do you copy' . gvd, nergens hebben ze AIS maar hier wel, verdomme, hadden we de AIS maar afgezet.
Maar ja, te laat dus. Toch maar ingemeld en morgen graag naar de havenmeester komen.

John van het eiland ging mee gelukkig, hij spreekt wat Engels en kende de weg. Havenmeester....'hebt U dat en dat formulier gekregen in Jayapura van Customs'? Neen, we hebben alleen dit, O, maar dan moet U eerst naar Customs, neen, want we hebben dat allemaal al gedaan.
Jullie voelen hem al aankomen....TOCH naar Customs, O, U had een formulier van Import online moeten aanvragen! Neen, zak tabak, we hebben het via een agent gedaan, lekker makkelijk..toch??? Hier is een copy....neen, dat is niet goed, we moeten een formulier aanvragen via internet. Afijn, 2 uur zitten 'pennen' op internet, vanmiddag terugkomen, want we willen de boot doorzoeken en even een auto regelen om daar te komen, o ja, en een boot, want we kunnen NIET over water lopen, dat kan alleen mijn zus, ik bedoel Je zus.
Gelukkig regelde John dat, weer 2 uur later kwamen die snotneuzen aan boord, maar nadat ze de hele boot op film en foto hadden vastgelegd van de buitenkant. 3 man aan boord, twee IN de boot en maar foto,s maken. Ik schat één van die gasten niet ouder dan 15-16 jaar. de andere stelde de zelfde vragen die z,n college had gesteld, dus ik zei....vraag het maar aan je collega, daar heb ik alle vragen al beantwoord, stik er even gauw ik, niet iedereen hoeft zich als een idioot te gedragen, Ik doe daar niet aan mee.
Alles weer van boord, IK bijna overspannen van kwaadheid van zoveel bureaucratie en...wachten, want, hij zou John wel bellen als hij het formulier klaarhad.

Jongens, ik schrijf het zeker een beetje TE gedetaileerd op, ik weet het, maar je MOET een indruk krijgen om te weten wanneer je iemand wilt vermoorden of net NIET! Vaak maar een dun lijntje.

Afijn, een paar uur later komt dat kerstkonijn weer hier met een gehuurde boot, die door ONS moest worden betaald natuurlijk en stapt op de boot. Papieren uit de tas, hier even tekenen, stempeltje erbij, en... O, U moet hier even een foto van maken, want ik ben vergeten een copy te maken. Oetlul, is zelf een copytje nog teveel gevraagd van je intelligentie, ja hoor, IK maak er wel een foto van. Dus ik naar beneden met een hartslag van 200. Roept hij naar beneden dat het niet meer hoeft, hij mailt het wel! Kom ik dus weer boven, en net voor ik hem wil wurgen, stapt hij op, neemt z,n tas mee, stapt aan boord van de door ons gehuurde boot en verdwijnt, met....DE VOOR ONS BESTEMDE PAPIEREN! Snappen jullie nou hoe dun zo,n 'lijntje'kan zijn?

We liggen hier nog, blijkt ook dat de officiele Import papieren nog in Jayapura zijn, wij hebben in een officiele map van de customs copyen meegekregen. Wij hebben NIET goed opgelet, hadden 4 dagen op deze papieren gewacht, toen we terug moesten komen op de door hun voorgestelde dag, was het een FEESTDAG. Maar, omdat we niet weg wilden gaan ZONDER deze papieren, en naar binnen werden geroepen op een bepaald moment, kregen we als nog papieren van de import mee, maar...een copy. We hebben in een maand méér papieren gekregen dan in 6 jaar bij elkaar, gewoon NIET meer te volgen, en...we hebben nog wel een AGENT, 450 euro schoon aan de haak.

Juist, IK heb het helemaal gehad en ben dan ook blij dat Marianne de absolute tegenpool is in dit soort zaken, gelukkig moet ik zeggen!

Maar dan nu weer iets vrolijks,

vandaag hier in een BEMO ( fietskar voor 2 personen) rond het eiland geweest, en het was fantastisch. Ongelooflijk, maar wij Nederlanders ( blanken) zijn bijna heilig hier, we worden ontvangen als een koning en koningin, Kinderen springen om ons heen geven een handje en drukken die tegen hun hoofd, volwassenen willen met je op de foto en er heerst een geweldige sfeer.
De BEMO fietsman had er minstens zoveel plezier in, weer een geweldige ervaring. Veel Nederlandse Shell medewerkers schijnen hier een behoorlijke tijd te hebben doorgebracht, sommige mensen kennen ook een paar woorden Nederlands.
Als je googled, kun je Doom island, Sorong, Indonesia intikken en info krijgen.

John heeft intussen voor 125 ltr. diesel gezorgd a 0.55 euro cent. Marianne en ik hebben weer het reservoir van de autopilot en keerkoppeling bijgevuld, de dieselfilters afgetapt en de watermaker gemaakt. Daar was nl een koolborstel klem blijven zitten en moest er uit worden gesloopt zonder de spoel te verkrachten. Na een paar uur was die klus geklaard, maar....de nieuwe koolborstel was iets te groot, dus nog een uurtje zitten schuren, voordat hij er inpaste, m.a.w. fun fun fun.

Ja, en we hebben dus ook besloten om niet naar het populairste gedeelte te gaan van Raja Ampat, véél resorts, gevaarlijk snorkelen als je de weg niet kent ( krokodillen) en een permit van 140 euro.
Heb wel even overwogen om de plaatselijke officials daar een gratis dag te gunnen, maar och, krijg je toch weer andere nietwaar?
We gaan nu naar het zuidelijke gedeelte van RA en zo langzaam naar Ambon etc.

Wat kan ik tot nu toe zeggen van Indonesie- Irian Jawa, want zo heet het hier echt, is gewoon in beslag genomen door Indonesié zeggen ze hier. VIES en VUILNISBELT komen het eerst in me op. Mensen die je volslagen onnozel aankijken als je iets vraagt, zelfs het woord CENTRUM is TE veel, alleen Mister MISTER, maar ook de spontaniteit van iedereen die tegen je opkijkt, groet en met je op de foto wilt etc. Hoe ze je willen tillen, op de markt, in de taxibusjes, kortom, bij elke gelegenheid waar geld een rol speelt.
Natuurlijk wordt ons beeld ook ongunstig ( ik haat het woord negatief) beinvloed door de perikelen met de autoriteiten, in ieder geval bij mij.
Maar, je moet realistisch blijven, het één heeft niks met het ander te maken.

Ik wil altijd op een beetje ludieke manier m,n verslag(je) schrijven, maar dat is niet altijd mogelijk, soms spelen sombere gevoelens OOK een rol met verslaglegging, in ieder geval als je een weergave wilt geven hoe het werkelijk word beleefd. IK heb geen zin om het op een ander manier te schrijven, dan is het voor mij onecht!

We hopen dat het jullie allemaal goed gaat, onze bekende zeilvrienden op de plaats komen die ze hebben gepland en iedereen nog lang en gelukkig zal leven, of lijkt dat teveel op een sprookje?

Als je met beide benen op de grond blijft staan, kom je geen stap verder.

 

 
Main Menu