Home Nieuws Wereldreis 2017 Nieuwsflits Mei Nieuwsflits 6 Mei Indonesié, Jayapura

Nieuwsflits 6 Mei Indonesié, Jayapura

Positie <klik hier>
Hallo beste mensen, hier weer een update van onze trip van Vanimo naar Jayapura, Indonesié.
Onze ervaring met het consulaat in Vanimo voor het verkrijgen van een visum was een heel vervelende.
Diverse keren weggestuurd in stromende regen om weer een copy van iets te halen. Een onvriendelijke medewerker die een houding had van 'wat interesseerd mij dat nou', die steeds met je zat te praten en de andere kant uit keek, steeds aan z,n baas moest vragen hoe het zat, een baas die constant weg was OF gewoon NIET thuis gaf etc. Marianne heeft het op een gegeven moment op mijn verzoek overgenomen omdat ik bijna ontplofte.
Als klap op de vuurpijl kregen we ieder onafhankelijk van elkaar nog een interview, waar ik moest verduidelijken hoe dat met onze maandelijkse inkomsten zat. Waarschijnlijk was mijn pensioentje meer dan die eikel in 6 maanden verdient. Echt een arrogante snotneus met een machtspositie.
Na het laatste copietje te hebben opgehaald bij de Costums weer terug met een busje (0.28 cent) naar het Consulaat en...GESLOTEN!
Op dat moment brak er een wolkbreuk uit, niet te geloven en er was geen schuilplaats daar. Meteen werden we onder een paraplu begeleid door een veiligheids beambte naar zijn hokje en even later het hotelletje in geloodst naar gelukkig DE BAR! Daar 1.5 uur gewacht todat ze weer opengingen en het copy afgegeven. "Morgen terugkomen', nou meneer, ik dacht het niet was het antwoord van Marianne, graag vandaag klaar, we willen morgen weg. Óke, vanmiddag terugkomen dan.
De andere dag om 5 uur op en wegwezen. s, Middags begon het meestal te regenen en waaien, soms niet normaal, zo hard.
We hadden geluk, zonneschijn maar geen wind dus weer op de motor, om 1300 uur kwamen we in Jayapura aan en gingen gelijk een uur terug in de tijd, (tijdreizen ?)
We liggen dus sinds eergisteren voor anker voor de stad, in een open riool, een oorverdovende herrie van generatoren en heipalen, die in de grond worden geslagen, moskeén met gebeden die versterkt worden door geluidsinstallatie, maar ook, een echte stad waar je alles weer kunt kopen, een prachtige supermarkt waar we zelfs hagelslag hebben gekocht, goedkoop eten, met z,n tweén voor 6 euro incl. cola, en wederom vriendelijke mensen. Het is een echte Moslim land, vrouwen lopen gesluierd met lange rokken, overal moskeén etc. Niks mis mee, iedereen zwaait en is vriendelijk, er leven hier verschillende geloofsrichtingen die het goed met elkaar kunnen vinden volgens iedereen.
En ja, we moeten hier ankeren, tussen NAVY, Politie, Douane etc. Navy kwam gisteren met boot langs en maakte een film, ze willen gewoon je gezicht EN de boot op de film hebben, allemaal vriendelijk, maar toch! We liggen op 25 meter diepte. Al het vuil word hier gewoon geloosd in zee.
Wij zitten eerste rang!
Ook hier moesten we natuurlijk weer alle officials bezoeken...Havenmeester-Customs-Quarantine- Immigratie en Politie.
Havenmeester was Oké, wat papieren copieren etc. Customs was NIET oké. We moeten ons jacht tijdelijk invoeren hier, is overal afgeschaft onder de nieuwe regels behalve in Jayapura. Had onze agent moeten regelen, wij hadden daarvoor in November alle papieren voor opgestuurd. Ze moeten de waarde van de boot weten, ( moet wel op papier staan) foto van de boot met zichtbare naam, foto motor met serienummer etc.
Aangezien het zo,n papieren rompslomp is geweest om de CAIT en Sponsorletter te krijgen van de agent, waren we zelf ook helemaal vergeten hoe het daarmee zat en hebben we niet doorgehad dat we geen Import vergunning hadden gekregen. ( om gek van te worden).
Dus, weer contact met de agent, die ons vrolijk mededeelde dat ze niets kon regelen vanaf Bali.
Wij, een beetje in paniek voor de zoveelste keer, toch weer een mail gestuurd dat we het daarmee niet eens waren, op internet staat nl dat ze dat WEL moet doen en...we hadden er ook voor betaald. Afijn, ze heeft contact opgenomen met de Customs en naar aanleiding van dat gesprek besloten om het toch maar te doen. En...daar gaan we weer, ze mailde ons diverse dokumenten toe die we moesten tekenen etc. maar....verkeerd gespelde naam, gvd.
Dus...we moeten nu wachten op de juiste versie. Marianne had er lang aan gewerkt om alles fatsoenlijk uit te draaien s, morgen om 6 uur, doch helaas. Quarantine ging goed en bij Imigrasi zoals dat hier heet was er meer lol dan alle andere instanties bij elkaar. Bijna allemaal Moslim vrouwen en je kon er elkaar bijna niet verstaan, zo hard werd er overal gelachen. De mevrouw die ons hielp kwam uit AMBON, toen ze hoorde dat we vrienden hadden in Nederland, dacht ze...even op de proef stellen, toen we diverse namen vlug opnoemde, raakte ze bij de naam De Fretes ongeveer in extase, ( ja Jimmy, jullie zijn beroemd, óf berucht, ha). Toen zaten we natuurlijk meteen goed, alles werd vlot afgewerkt en we hoefde bij vertrek NIET terug te komen, wat we bij de andere instanties WEL moeten.
Er is hier een prachtig moderne shopping mall. De mensen die daar werken zijn allemaal van het 'buigzame' type. Overal wordt er gebogen voor je en met een big smile worden we dan geholpen. Schoenen, die IK hard nodig heb, kun je hier in mijn maat niet kopen, tot maat 44, anders niks. Je kunt er in 10 tallen verschillende eetgelegenheden je hart ophalen voor bijna niks, tussen 6 en 10 euro met z,n tweeén incl. cola. Bier kun je er niet kopen, alcohol is hier moeilijk te verkrijgen.
Je kunt overal een taxibusje aanhouden, WIT is IN de stad en GROEN is er buiten. Prijzen tussen 0.28 en 0.35 euro cent.
IK moet er inkruipen, zo laag, allemaal kleine mensen hier!
Het stikt er van de uniformen met blinkende emblemen, degenen die in een uniform lopen zie je groeien van trots.
Ik liep achter een militair om iets te vragen, hij liep gewoon door, ik ook, vroeg het nog een keer, hij keek om met een vernietigende blik en liep gewoon door. Kijk, DIE mogen ze van mij naar het front sturen, maar dan voorop.
Nou mensen, jullie zijn weer op de hoogte, we willen hier een weekje of zo blijven en met goede wind weer verder gaan naar Manokwari, 450 mijl verder.
We houden jullie op de hoogte.
Voor diegene die mij maar een zeurpiet vinden zou ik zeggen, til je luie reet omhoog en ga ook iets zinnigs doen!

You can never miss what you never had.

 
Main Menu